Mieke Gossaert-Verschuere laat zich niet meeslepen door discussies over zinvolheid en absurditeit. Zij staat op de zijlijn, glimlacht, ironiseert en relativeert. Zij doorprikt de situaties die ze creëert, waardoor haar verhaal meteen een uiting wordt van een diepere zoektocht. Een boeiend verhaal, fantasy. Leesidee gaf dit boek * * * sterren en schreef: Oud zeer is, na het mythologisch getinte Horus (2000), het tweede boekje van deze Vlaamse begeleidster in een dagcentrum. Ze heeft door haar job een duidelijke behoefte aan een uitlaatklep, geventileerd in boekjes die bol staan van een zoektocht naar goed en kwaad, de zin en onzin van het bestaan en het in vraag stellen van de (katholieke) godsdienst. We worden geconfronteerd met een Opperwezen met muizenissen in zijn hoofd, die twijfelt aan zijn oordeel. Hij is waarnemer en toeschouwer bij het gedrag van de mensen, maar zelf ingrijpen kan hij niet. Via zijn discipelen die alles noteren, moet hij tot een oordeel komen of de overledenen naar de hemel of naar de hel vliegen, maar het Opperwezen weet nu niet meer of zijn beslissingen wel de juiste zijn geweest. Parallel daarmee krijgen we het verhaal van wat later een mierenkolonie blijkt te zijn. Het is een polymorfe gemeenschap, opgedeeld in een Binnen- en een Buitenstaat, waarbij alleen degenen met gechitiniseerde hoofden naar buiten kunnen op zoek naar voedsel. Dorylina, koningin van de gemeenschap, vermoordt nagenoeg alle mannen na het bevruchtingsritueel. Rufa, een Binnenstaatvrouwtje, wordt verliefd op een mannetje, dat bij uitzondering door de koningin in leven was gelaten, en beiden worden verbannen naar Buitenstaat. In Binnenstaat zijn alle vrouwtjes onvruchtbaar, maar in Buitenstaat wordt Rufa toch zwanger. Bij stevig stortweer vlucht het koppeltje met hun baby terug naar het nest, wat daar voor de nodige opschudding zorgt. De kolonie wordt vernietigd door een zware aardbeving. Die blijkt te zijn veroorzaakt door een spelend kind bovengronds. Het Opperwezen wil nu dat kind straffen voor het vermoorden van zoveel van zijn discipelen, want de leden van de kolonie aanbaden eveneens het Opperwezen. Het Opperwezen schakelt een mens in om te kunnen ingrijpen, maar dat blijkt een op geweld beluste hooligan te zijn. Om de draden nog wat verwarder te maken, wordt een zekere Lars geïntroduceerd, die de oorzaak van de hele janboel is. Hij heeft een spel waarmee virtuele werelden kunnen worden gemaakt. Het spel vertoont echter kuren, en is de oorzaak van de twijfels van het Opperwezen van het spel. Wat Lars niet weet is dat het voor hem virtuele spel ook in de werkelijkheid bestaat. Maar Lars zelf maakt eveneens deel uit van een spel… Oud zeer is een boeiend verhaal dat zich geleidelijk ontvouwt en een heleboel vragen oproept, maar er geen antwoorden op geeft. De setting is helemaal anders dan bij 'Existenz', de film van David Cronenberg, maar het verdwaalde gevoel van wat spel en wat realiteit is, hebben ze met elkaar gemeen. Zowel omslag als proloog laten het ergste vermoeden, maar het verhaal zelf is het lezen waard. [Patrick Bruneel, 10.01.2002]
|
